ANG SA TUMBLR AY SA TUMBLR LANG.

Grabe. Bakit ganun yung feeling?! Crush crush lang naman yun eh, bakit affected ako hanggang ngayon?! In-unfriend ko na nga yung crush ko na yun eh (wow! high school?! XD)… Nakakainis lang, ang ganda tsaka ang talino din naman kasi talaga nung girl eh. BS Accountancy sya ngayon. Best in Calculus nung grumaduate ng high school. Matangkad, chinita, matalino, mahinhin, tahimik, cute, payat (kahit ako natotomboy sa kanya eh. ang bongga naman kasi talaga XD). Siya na.

Yung makita na nili-like ng crush ko yung pics at mga status nya… Ang sakit! Haha. Ang corny ba? Ang babaw? Eh masakit talaga eh. XD

Ako na inggitera, insecure.

Assumera, ilusyonada.

Ang pangit ko lang din kasi talaga. Ako na mataba. Hindi magaling sa math. Maingay, parang lalaki, mataba, masungit, magagalitin, hindi approachable. Ang pangit ko lang din kasi talaga.

Bago grumaduate, binilang ko yung mga simpleng pangarap o pinangarap kong makuha at matupad bago matapos yung college life ko. Nakakatuwa na halos lahat ay natupad naman. Yung iba nga hindi ko inakala na mangyayari pa kasi 4th year na ko (para kasi sa akin, kapag nasa 4th year ka na mailap na yung opportunities na lalabas at lalapit sa ‘yo). Nakakatuwa na may natupad pa kahit nawalan na ‘ko ng pag-asa para dun—-maging part ng student council (natupad sa COSOA) at magkaroon ng kahit isa lang na friend sa College of Engineering (hindi lang isa, maraming akong nakilala =)…dahil din sa COSOA hehe)…

Nanghinayang ako na hindi ko nagawang:

• maging part ng Central-COMELEC- yun na yun eh! na-late lang talaga! Galing ako sa ojt nun eh. Pero ok lang, mabuti na rin na hindi ako nakasama dun. Siguro hindi talaga para sa akin yun =)
• at ang pinakapinanghinayangan ko… hindi ko nagawang maipalagay sa tarp ng top scholars yung name ko… grr! I’ve been so busy din naman kasi nung first semester eh, tsaka ang hirap ng sistema namin sa Biochem nun! :p

Hello tumblr! I’m back. It’s time to confess and reminisce again… with you! =)

Ang isa sa mga ayaw kong pag-usapan kasi wala akong alam jan.

At hindi naman kasi ako yung tipo ng tao na magmamagaling/magcocomment sa isang bagay na alam ko namang wala/hindi ko alam.

.

.

.

Pero ngayon, may na-experience ako…

Election na naman.

Sinasabing magulo daw ang gobyerno (ng Pilipinas) dahil sa (madalas) graft and corruption.

Usong-uso din ang kasabihang “ang kabataan ang pag-asa ng bayan”.

1.) Sa na-experience ko, sa nakita ko… Totoo ngang mahirap na para sa Pilipinas ang umunlad dahil nakita ko na may ilang kabataan (na masasabi kong makapangyarihan na in terms of knowledge in society-people-politics) na sa murang edad pa lang ay nagagawa ng magnakaw (hindi ko alam kung unaware o unconscious sila sa ginagawa nila, pero hindi naman siguro sila ganun katanga para hindi malaman na “ang hindi pagbalik ng perang binigay sa ‘yo, ang paggastos ng perang hindi para sa ‘yo ay isa na ring pagnanakaw” —tertiary level.)

2.) Sa na-experience ko, akala ko nakahanap na ‘ko ng “tunay na lider”… Taong tunay na may paki-alam o concern sa mga kapwa nya (estudyante). AKALA ko lang pala yun… Dahil sa huli, sa kabila ng pagiging bibo, “pansariling pag-unlad/ kapakanan” pa rin ang pangunahing iniisip (for power, fame).

………………………………………………………………….

Public Speaking.

Hindi lahat ng taong magaling magsalita ay dapat ng pagkatiwalaan.

Ingat ka! Baka isa ka na sa mga napapa-ikot o nalilinlang nila!

Hindi lahat ng taong matalino sa pagpapaliwanag o pagdidiscuss ng isang subject ay talagang matalino na,

minsan, confident/malakas ang loob/ makapal lang talaga ang mukha nila.

Don’t be intimidated by those kinds of people.

………………………………………………………………………………………………………………

SHAME ON ME!

Nakikita ko yung mga problemang yun pero wala akong ginagawa.

Hindi ako pinapatahimik ng konsensya ko.

………………………………………………………………………………………………………………

Madali lang kung titignan, pero mahirap talaga ‘pag ikaw yung nasa posisyon ko.

Hindi ko alam yung gagawin. Natatakot ako.

Ano ba?!

Iba-ibang group yun. Iba-ibang tao yung tinutukoy ko dun.

Hindi ako nakasentro sa isa lang. Sa lahat ng nangyari SA AKIN yun.

…………………………………………………………..

Nakakainis. Wala nga kasi akong partido. Sa akin lang yun. Ako lang yun. Akin lang yun. Experience KO yun. 

…………………………………………………………..

Disappointed.

……………………………………………………………

Reflect-reflect din, ‘wag ipasa sa iba.

Hindi mo alam, baka isa ka na sa mga pinapatamaan ko. =)

Ang sa tumblr ay sa tumblr lang.

PLEASE LANG.

‘Wag ng pinopost sa iba pang site.

Nag-update ako ng resume ko kahapon, kasi gusto kapag tapos na ko sa ojt ko, mag-aapply na ko sa target company ko. Hehehe. Na-realize ko na ang dami ko na rin pa lang na-achieve sa four years ko sa college, akala ko kasi wala akong nagawa eh, marami-rami rin pala. =)

Nakakatuwa ilagay sa ACADEMIC AFFILIATIONS yung organizations na nasalihan ko sa PUP. Nakakaproud at confident ako na ilagay sila sa resume ko kasi alam ko namang naging active ako sa kanila kahit papaano. Confident ako na ilagay sila kasi siguradong pag tinanong ako sa interview kung ano yung mga organization na yun at kung ano yung nagawa ko sa mga yun, sigurado akong maraming akong masasabi kasi hindi ko nilagay yung mga yun for formality or pang-impress (di tulad ng nakararami), nilagay ko yung mga yun kasi yung mga yun yung mga naging mahahalagang part ng buhay ko. =)

Pero bago ko sila nalagay sa resume ko, four years in the making yun! Eh kasi, hindi ko naman inaangkin yun mga bagay na hindi akin, at lalo na yung mga bagay o pangalan lalo na kung alam kong wala naman akong nagawa. Hindi naman kasi ako sumali sa organizations para sa affiliations eh (hindi ko nga alam na pwede pala ‘tong ilagay sa resume eh). Sumali ako sa organizations kasi masaya, gusto ko matuto, gusto kong makatulong, gusto kong maki-alam sa mga nangyayari at gusto kong ibigay yung sarili ko para sa maayos na sistema.

In four years of my existence sa college, dito ko nalaman at na-enhance yung forte and interests ko. Hehe. Good for me. ORGANIZING.

Joining an organization is not just about being a good, kind, and or intelligent person. Good leaders are compassionate. Kahit gaano pa karami yung umaaway sa ‘yo, kahit sobrang pagod ka na, kahit wala ka ng pera mabigyan lang sila ng something special, kahit ginusto mo ng mag-suicide dahil sa lungkot sa mga nagyayari, kahit ano pa yan, kapag motivated at inspired ka sa mga taong pinapangalagaan mo, dahil mahal mo na sila, walang kahit anong negative ang makakapigil sa ‘yo. Lahat malalampasan mo, madali mong makakalimutan.

…………………………………………………………………….

Pero kapag trust KO ang nasira,

dun mahirap magmove-on, mahirap ng ibalik yung dati =)

……………………………………………………………………..

Hindi ako sang-ayon sa mga nagsasabi na “love, trust, leadership and committment” ang kailangan mangibabaw sa paghandle ng isang organization… SHUT THE FUCK UP!!! One should know how and where to place his/herself. One should know his priorities in life. Ayusin mo muna ang sarili mong buhay bago mo pakiaalaman yung sa iba. TO SERVE isn’t just about sharing your knowledge, it should also be about how you can/will share your skills and abilities. Hindi ka makakatulong kung TINATAMAD KA o lagi mong MAMAYA gagawin yung mga bagay na kailangan ng tapusin. Minsan dapat nating pairalin ang pagiging teknikal, at SIPAG.

Nakakadismaya malaman na (nakakahiya ngayon ko lang narealize ‘to) totoo pala na may mga tao pa rin na sumasali sa organizations for FAME, o basta PANSARILING INTEREST. 

Naaawa ako sa mga mga taong masyadong nagpapakulong sa RESPONSIBILITY na pwede naman nilang iwan, (ngayon ko lang nagawa/ nappractice sa sarili ko ‘to) kung nahihirapan ka na, QUIT! Don’t make your life miserable. LIVE LIFE! Take a rest. 

Eh ako naman kasi, wala naman akong problema sa buhay (noon) kaya free na free akong sumali sa kung saan-saang organization. XD

HAHA! Eto isshare ko na in public… BSIOP IV-1 ang grupong pinakanahirapan akong ihandle. Hehe. February 06, 2012 when I formally and finally quit/resigned as the class president. Some of them really caused me so much pain. Ewan ko sa kanila. Ako aminado ako na nagbago ako, pero dahil yun sa pagod at stress din sa kanila. Pero sila, HINDI KO NA SILA KILALA. Magaling yung classmates ko.  Sa sobrang galing nila, lagi na silang nagmamagaling, nagiging pakialamero na nga eh. Wala na sa lugar.

“Trust is like a vase.. once it’s broken, though you can fix it the vase will never be same again.”

Mahirap mag-move on sa mga nangyari/nagyayari. Kasi mahirap/masakit kapag yung mga taong pinagkakatiwalaan mo pa yung mga manlalaglag sa ‘yo.

At least nahanap ko na ulit yung sarili ko… Pero sila, hindi ko na pa rin sila kilala hanggang ngayon… Nadismaya sila sa ‘kin pero mas nadismaya ako sa kanila. 

(.^_^.)v

……………………………………………………………………..

Haha!! Nakakatawa! Ang layo na ng narating ko!  HAHAHAHAHAHA!! XD

‎”but be quiet for a while first. Ask questions, then FEEL and THINK of the answer (100x). Learn to trust.”

recall HOW to TRUST
recall WHAT is TRUST

remember HOW to LISTEN
remember WHAT is LISTENING

LIVE LIFE =)

Ang GALING niyong lahat.
Ang GULO niyong lahat. HAHA!

Hindi lang dapat sa organization umiikot/dapat umikot mundo nyo.

“Trust is like a vase.. once it’s broken, though you can fix it the vase will never be same again.”

Wala akong partidong papanigan…
ANG SAYA KO NA NAGING INACTIVE AKO NGAYON. =)

puso.
utak.
tibay ng loob.

“If all my friends were to jump off a bridge, I wouldn’t follow. I’d be at the bottom to catch them when they fall.”

hindi lahat ng may alam ay kailangan/dapat makiaalam

masyado na tayong nakulong… minsan try natin umalis, magpahinga =)

“The key is to get to know people and trust them to be who they are. Instead, we trust people to be who we want them to be- and when they’re not, we cry.”

just want to share my thoughts…
kung magcocomment or mawwall post lang kayo, kung magpaparinig/magpaparinigan lang kayo, kung makikipag-away lang kayo… just SHUT UP. =)

I DON’T NEED YOUR ATTITUDE,
I HAVE MY OWN.
hahahahahahahahahaha!!! XD

picture-picture tayo bukas! magdadala ako ng cam! HAHA!!! XD

*P.S.
wala akong pinaparinggan jan kahit isa…
based on my own experiences yan hahaha! oh di ba naipon! XD
wala akong pinapatamaan jan, sino papatamaan ko? Eh wala na naman akong kilala sa inyo, HINDI KO NA KAYO KILALA. =)

*past is past
kahit ONE SECOND lang na lumipas, past na yun! =)
Learn how to forget.
Mahirap mag-move on pero try natin sa araw-araw. =)

I don’t wanna be someone who walks away so easily
I’m here to stay and make the difference that I can make

Our differences they do a lot to teach us how to use the tools and gifts
We got we got a lot at stake
And in the end, you’re still my friend at least we didn’t tend
For us to work we didn’t break, we didn’t burn
We had to learn, how to bend without the world caving in
I had to learn what I got, and what I’m not
And who I am

I WON’T GIVE UP ON US.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Bachelor of Science in Industrial and Organizational Psychology

Seniors

Section One

Batch 2012.

Buti pa yung mga professor namin naappreciate ako,

samantalang yung mga inaasahan kong makakaintindi, yun pa yung mga hindi maka-intindi.

Ang sakit na naman ng ulo ko, nasusuka ako sa hilo… Nakaka-stress.

——————————————————————————————

Mahirap umalis ‘pag sinasakal ka sa kinasanayan.

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!! AKO NA NATATAWA AT NAKA-ALL CAPS LAGI! XD 

HAHAHAHAHAHAHAHAHA!! AKO NA NATATAWA SA KILIG EVERY TIME NA NAG-OOPEN AKO NG FB! XD AKO NA! AKO NA! HAHAHAHAHA!!! XD

5’9 IN HEIGHT? ——NO!——HALOS KA-HEIGHT KO LANG SYA EH

MASAYAHIN?———-NO!—-KILALA SYA AS “MASUNGIT” 

BUT THEN, YOU ARE THE ONLY EXCEPTION ♪♫♥♪♫ =)

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA! ANG KORNY! XD

——————————————————————————————————-

HALOS 4 YEARS NA PALA XD

SYA YUN! SYA YUN!

YUNG FIRST LOVE KO SA PUP. HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!

UNA KO SYANG NAKILALA/NAKITA NUNG NAG-EENROL PA LANG AKO. HAHAHAHA!

SYA YUNG NAG-PICTURE SA KIN PARA SA I.D.  XD HAHAHAHAHAHA!!

TAPOS MULA NUN, AYUN HINDI KO NA SYA NAKITA. HAHAHAHAHAHAHAHA!!!

BASTA BIHIRA KO NA SYA MAKITA XD 

…PERO NAPAPADALAS NGAYONG 4TH YEAR NA KO. HAHAHAHAHAHA! XD

——————————————————————————————————

I ADMIT, MARAMI AKONG CRUSH O NAGING CRUSH LALO NA SA PUP

PERO SYA YUNG PINAKAMATAGAL! HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!! XD

——————————————————————————————————

11.20.2011

RUN FOR ILOG PASIG 

(fun run)

DAY BEFORE, PURO KATAMARAN TALAGA YUNG NASA ISIP KO AT AYOKO NA TALAGANG SUMAMA KASI SOBRANG AGA PA!

IKAW BA NAMAN YUNG UMALIS SA BAHAY NG 3:00AM DB?! HAHAHA!

TO MAKE THE LONG STORY SHORT…

NUNG NATAPOS NAMIN YUNG RUN, NAGHAHANP KAMI NG LUGAR PARA MAKAPAGPAHINGA… TAPOS PAGLINGON KO… AYUN NA! HAHAHAHAHAHAHA!! NAKITA KO SYA! HAHAHAHAHA! XD

AT DAHIL MATATALINO AT MABABAIT YUNG FRIENDS KO (jamila, cindy, avelino)… ALAM NA NILA YUNG GAGAGWIN SA GANITONG SITWASYON! HAHAHAHAHA!!! XD

SYEMPRE DUN KAMI UMUPO… AT SYEMPRE! PICTURE2! HAHAHAHAHAHAHAHAHA! XD

————————————————————————————————-

ANG SAYA2! SA SOBRANG SAYA FEELING KO BIRTHDAY KO! HAHAHAHAHAHAHAHA!! XD

Kailangan ko pa mabuhay kasi

—magmomovie marathon pa ‘ko bukas!

—start na ng ojt ko sa Nov.4

—hindi ko pa nasusuot yung mga bagong bili kong damit

—may bago akong goal: ang i-master ang lahat sa Human Resources XD

—hindi ko pa tapos basahin yung “Have a Little Faith”, kalahati pa lang ako

—hindi pa nangyayari yung outing ng forwan

—ang dami pang gagawin sa thesis

—Accreditation period (2nd sem) na ulit, tutulong ako sa COSOA!

—Election na ng Student Officials next year! I love election period! XD

—Psych Week!

——-Ah basta! Marami pa ‘kong gagawin! 

_________________________________________________________

Simple things counts!

Enjoy life!

Live everyday as if it were the 1st day-not the last day-of your life. See the world for the first time and be amazed.

BAKIT???

—Nanonood din naman ako sa TV pero bakit kailangan pa i-broadcast sa FB ng ibang tao yung nakita/napanood nila. As in may times pa na kinukwento nila yung kasalukuyan nilang pinapanood sa TV.

—Para saan ang maraming friend?! Lalo na’t hindi naman kilala, lalo na’t ikaw pa yung nag-add sa total stranger?! Ako kasi halos lahat ng friend ko kilala ko, by name or by face, basta ganun.

—Ba’t may mga nag-eemote? Kailangan talaga brinobroadcast?!

—Bakit may mga nagpapa-like ng status nila?! Hahaha!! XD As in sapilitan? XD

________________________________________________________

Anyway, that’s how they use the www.facebook.com XD

Wala namang bawal or what, 

Kaya lang, parang masyado na kasing papansin yung iba

Eh ayun, nagtataka lang talaga ako na ok lang sa ibang tao na maging ganun ka-open sa lahat yung buhay nila.

Hmm…… K. Basta! XD

________________________________________________________

Hindi ko naman sinasabing tama ako or gayahin ako,

Pero, ako kasi, I use facebook for

-storage of photos (dati sa friendster eh hehe)

-communication (sa classmates na walang cell phone/load, schoolmates/classmates/friends na matagal at bihirang makita, sa mga kamag-anak, etc.)

-dati, for games XD

________________________________________________________

Ok, kanya-kanya naman yan

Masyado lang akong naaapektuhan, masyado lang yata kasi akong nagpapaapekto hehe

________________________________________________________

MagpapansinKAdito.com

Hindi naman ako nasaktan nung minura ako (di ko kasi nagets, english eh haha)… Nakakatawa lang isipin na yung mga magulang ko mismo eh hindi marunong magmura at hindi kami minumura (mas magaling pa nga ako magmura sa kanila eh :p) …minamahal kami, hehe.

Hindi sya forwan kaya hindi niya alam yung hirap ako sa loob ng class. Kung pano ako dumating sa point na naisip kong magsuicide nung mga panahon na wala pa ring speaker para sa grand seminar (ayan nalabas ko na yung secret ko. haha. nakakahiya man pero nangyari talaga yan :p)… How I sacrificed my beloved orgs (wow ha! XD) para lang maalagaan ko yung forwan… Kung paano ako humuhugot ng lakas ng loob/hininga sa tuwing itetext ko yung mga prof namin, para lang maitanong yung demands ng classmates ko… Kung paano ko binababa ang pride ko (knowing na sobrang taas ng pride ko) sa tuwing papagalitan ako ng mga prof (na kadalasan eh dahil sa mga pangungulit na hindi ko naman gusto gawin)… Kung gaano kahirap para sa ‘kin na gumawa ng desisyon, ng final desisyon (as the president)… Hindi niya alam (or baka kayo rin) na ayokong may umaaway sa mga anak ko (forwan), ayokong nadedehado yung mga kaklase ko… Ang sakit lang. I was emotionally tortured by the words of a stranger.

Nung gabi, pabalik-balik ako sa cr. Nakikita ako ng mama ko. Alam ko na alam niya na umiiyak ako. Maga yung mata ko, pero para hindi niya makita, pumipikit ako pag dumadaan sa harap niya (para kunyari inaantok ako).

Last night, I had the worst headache. Maga yung mata ko, ang sakit talaga ng ulo ko, umabot hanggang sa ilong saka sa ngipin yung sakit. Hindi ko mapigilang magsuka sa sobrang bigat at sakit nung nararamdaman ko. Nag-alala pa ko kasi sigurado naririnig nila (sa bahay, tulog na sila) na ngasususka ako, baka isipin nila na buntis ako. Hahaha!! XD

Hindi ko akalain na magagawa ko ulit ‘to—->ginising ko yung papa ko. Bumangon sya agad. Chineck yung noo at leeg ko para malaman kung may lagnat ako. It’s 12:30am, lumabas yung papa ko para bumili ng gamot. Hindi niya alam yung problema ko. Bumili siya ng biogesic para sa sakit ng ulo, at neozep para sa sipon… Ang sinabi ko kasing dahilan (ang alam lang nya), sumakit bigla yung ulo ko, hindi ko alam kung bakit. At sinisi namin eh yung malamig na panahon, yung 10hours ko sa harap ng computer, at yung paliligo ko tuwing gabi… Tinanong din niya kung bakit namamaga yung mata ko, ang sabi ko lang, puyat kasi ako, xaka naiyak ako sa sobrang sakit ng ulo ko. Whatta dramatic scene XD… Sinamahan niya ko hanggang sa mawala yung sakit ko (hanggang sa makatulog ako).

Paggising ko, maga yung mata ko. Natawa lang ako sa kapatid ko kasi ang tanong niya: “Ate Mai! Bakit kinagat ng ipis yung dalawang mata mo?” Hahaha! XD

As usual, sa sarili ko sinisisi lahat ng nangyayari. Kung hindi ako gumawa ng avp nung April2010, hindi ako mapapansin para maging presidente, hindi ko makikilala yung forwan, hindi ko mamahalin yung forwan, hindi ako gagawa ng kung ano2ng kagaguhan para sa forwan, hindi ako matututong magsinungaling, hindi ko makikilala ang buhay, hindi ko sasayangin yung oras ko para sa magagandang pangarap para sa forwan, hindi ako matututong ibaba yung pride ko,hindi ako matututong maging matapang para sa ibang tao… Kung hindi ako gumawa ng avp, hindi masisira yung pangalang San Juan, gagraduate ako (sana XD hehe)…

Pride and Prejudice

Ang gandang movie XD

Hindi ako sinungaling na tao. Yun lang mapanghahawakan ko. Hehe.

Ang worry ko lang talaga ngayon eh yung grade ko sa trends. Haha.

Anyway, I have the right to defend myself.

Kakampi ko ang madla, pero wala sa akin yung societal power… Hehe. Ang hirap lang. XD

Buti na lang may mga matatapang akong kaibigan. Ang galing nila! XD Hehe. (Kapit sa malakas! XD) Opposite ko sila—ang tapang nila eh! XD

Haaay… Alam ko yung mali ko, yung stress na nagawa ko sa kanila… Pero sana sila rin mismo eh maging considerate. Hindi nila alam yung bigat na nararamdaman ko dahil sa mga nangyayari.

Marami akong alam ng baho. Pero dahil sa magaling akong psych student (hehe.) Hindi ko gagamiting alas yun para lang manalo sa laban. Hehe. I’ll remain silent to everything I know about them. Kung ano yung pinag-uusapan, yun lang dapat ang pag-usapan. 

Kahit ngayon lang, sana masuportahan ako ng classmates ko. Sila nakakaalam ng lahat ng nangyayari. Hehe.

I’ll never be the first and only girl who made it to be the president of forwan, I’ll never be the first and only one who had the longest term kung may napahamak ako sa classmates ko.

Hindi ako magkakaroon ng offer every year to be an officer in an organization/s kung hindi ako responsableng tao.

Hindi ako matapang, I’m emotionally weak para maging hindi considerate.

I know that I’m a compassionate person (na sabi rin ng nakararami), para isipin muna ang iba bago ang sarili bago gumawa ng desisyon/plano na hindi ikakapahamak ng nakararami.

Immaturity kills.